Παρασκευή, 28 Ιουλίου 2017

Απίστευτο: Έτσι θα μοιάζουν τα τρισδιάστατα γραφικά στο μέλλον

Ο developer Rens de Boer παρουσιάζει τα γραφικά του μέλλοντος, μέσα από ένα βίντεο που θα σας αφήσει άφωνους!

Οι επεξεργαστές γραφικών που έχουμε σήμερα στη διάθεσή μας είναι εξαιρετικά ισχυροί. Μπορούν, σε συνδυασμό με τις ταχύτατες σύγχρονες CPU, να "στήσουν" σε πραγματικό χρόνο κόσμους μεγάλης λεπτομέρειας, με γραφικά που εντυπωσιάζουν.


Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα των εξελίξεων στην τεχνολογία είναι τα video games, που διαθέτουν πανέμορφα και αληθοφανή περιβάλλοντα, με σκιάσεις και φωτισμό που κάποτε δεν θα μπορούσαμε καν να φανταστούμε.

Με βάση τον ρυθμό που τα πράγματα εξελίσσονται, δεν θα αργήσει να έρθει η εποχή που τα γραφικά στα παιχνίδια [αλλά και γενικότερα], θα αγγίξουν άλλα επίπεδα ρεαλισμού. Ο Rens de Boer, που έχει εργαστεί στο παρελθόν ως developer στην DICE, γνωστή για τη μηχανή γραφικών Frostbite, την οποία χρησιμοποιεί σε αρκετούς τίτλους της η ΕΑ, δημιούργησε μερικές εντυπωσιακές παρουσιάσεις, που μας δίνουν μία ιδέα του τι μπορεί να επιτευχθεί με σύγχρονες τεχνολογίες real time rendering και ικανό hardware.

Το παρακάτω βίντεο αποτελεί καταγραφή από real time rendering σε ανάλυση 4Κ του περιεχομένου που έχει δημιουργήσει ο de Boer. Για να τρέξει ομαλά η σκηνή [μεταξύ 40-60 fps] σε αυτή την ανάλυση, θα χρειαστεί μία Nvidia GeForce GTX Titan ή GTX 1080 Ti, όμως κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ότι σύντομα δεν θα έχουμε κάρτες τέτοιων επιδόσεων, που όμως θα είναι αρκετά πιο προσιτές.



Ο developer αυτή τη στιγμή αναπτύσσει ένα playable tech demo της δουλειάς του, που ελπίζει ότι θα αποτελέσει τη βάση για μελλοντικά παιχνίδια.

Μπορείτε να δείτε περισσότερα εντυπωσιακά δείγματα της δουλειάς του Rens de Boer, στην ιστοσελίδα του.


πηγή: PCmag

Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

Η Atari ετοιμάζει μια νέα παιχνιδομηχανή

13/06/2017 
















Μπορεί η Atari να έχει αποχωρήσει από την αγορά των παιχνιδομηχανών εδώ και αρκετό καιρό, όμως αυτό πρόκειται να αλλάξει σύντομα, αφού η εταιρεία αναπτύσσει μια νέα κονσόλα, γνωστή προς το παρόν ως Ataribox.

Μια νέα ιστοσελίδα αναρτήθηκε στο Internet την περασμένη Παρασκευή, που αν και δεν δείχνει ολοκληρωμένη, ενσωματώνει ένα teaser video του συστήματος, το οποίο περιγράφεται από τη φράση “ένα νέο προϊόν Atari, που αναπτύσσεται εδώ και αρκετά χρόνια”. Στην παρουσίαση εμφανίζεται μια συσκευή που διαθέτει τον χαρακτηριστικό σχεδιασμό παλαιότερων παιχνιδομηχανών της εταιρείας, ωστόσο δεν γίνεται λόγος για τη φύση και τα τεχνικά της χαρακτηριστικά.

Εκπρόσωπος της εταιρείας επιβεβαίωσε στο The Verge την ύπαρξη του Ataribox, εξηγώντας όμως ότι αυτό δεν είναι προγραμματισμένο να αποκαλυφθεί επίσημα άμεσα. Άρα είναι μάλλον απίθανο να δούμε την κονσόλα στην Ε3 2017, όμως ακόμα κι έτσι, τα παραπάνω μας... άνοιξαν την όρεξη για ρετρό gaming!

 

 

 

 

 

 πηγή PCmag.gr

Τετάρτη, 17 Μαΐου 2017

Πώς η... κόντρα του Steve Jobs με στέλεχος της Microsoft “γέννησε” το iPhone




Τι βρίσκεται πίσω από κάθε εφεύρεση στην ιστορία; Ποιο είναι το κίνητρο που οδηγεί τον άνθρωπο στη δημιουργία πρωτοποριακών προϊόντων ή στη σύλληψη μιας καινοτόμου ιδέας που αξίζει δισεκατομμύρια; Η περιέργεια μήπως; Ίσως, σε κάποιες περιπτώσεις. Γιατί στις περισσότερες, η κινητήριος δύναμη είναι άλλη – το συναίσθημα. Καλό ή κακό.
Φυσικά, το παραπάνω ισχύει και για το iPhone της Apple: Ο Steve Jobs κατέληξε στο σχέδιο του πρώτου "έξυπνου" κινητού τηλεφώνου της εταιρείας του, θέλοντας να την... πει σε στέλεχος της Microsoft, τον οποίο αντιπαθούσε!
Αυτό τουλάχιστον ισχυρίζεται ο Scott Forstall, πρώην επικεφαλής του τμήματος λογισμικού της Apple για το iOS, που φαίνεται να γνωρίζει την ιστορία της ανάπτυξης του iPhone από... πρώτο χέρι. Όπως δήλωσε, όλα ξεκίνησαν από μια προσωπική “κόντρα” του Jobs με γνωστό του, ο οποίος σε κάθε ευκαιρία κόμπαζε για τα tablet computers με γραφίδα της Microsoft - στην οποία εργαζόταν, αναφέροντας μάλιστα συχνά ότι με αυτά “θα κατακτούσαν τον κόσμο”.

                                      

Σύμφωνα με τον Forstall, ο Jobs γινόταν... πυρ και μανία μετά από κάθε συνάντηση με το συγκεκριμένο πρόσωπο, ενώ είχε αναφέρει χαρακτηριστικά, ότι “δεν χρειάζεσαι γραφίδα... έχουμε γεννηθεί με δέκα τέτοιες”, οραματιζόμενος τη χρήση συσκευών με τα δάκτυλα.
Σε πρώτη φάση η ομάδα του Jobs κατασκεύασε ένα tablet με οθόνη αφής, κατάλληλο για χρήση με τα δάκτυλα. Η σχεδίαση έμελλε τελικά να μικρύνει και να γίνει το πρωτότυπο iPhone.
Αναρωτιόμαστε βέβαια μετά από όλα αυτά, πώς θα αισθανόταν ο αείμνηστος πρώην CEO της Apple αν έβλεπε τα σημερινά iPad Pro, των οποίων ένα από τα πλέον πολυδιαφημισμένα χαρακτηριστικά είναι η δυνατότητα χρήσης με το Apple Pencil. Αλλά ως γνωστόν, έκαστος στο είδος του.

                                     This fall, iOS 11 will also bring additional multi-tasking capabilities, like drag and drop.


πηγή: PCmag

Πέμπτη, 27 Απριλίου 2017

Ένας στους τρεις Έλληνες δεν έχει χρησιμοποιήσει ποτέ υπολογιστή




Ένας στους τρεις Έλληνες ηλικίας 16 έως 74 ετών δεν έχει χρησιμοποιήσει ποτέ στη ζωή του ηλεκτρονικό υπολογιστή (Η/Υ). Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε το Παρατηρητήριο της Κοινωνίας της Πληροφορίας, χρήση Η/Υ στην Ελλάδα κάνει το 61,1% του πληθυσμού της χώρας, ενώ το 34,4% δηλώνει ότι δεν έχει ασχοληθεί ποτέ στη ζωή του με Η/Υ. Αντίστοιχα είναι και τα στοιχεία για τους χρήστες του Διαδικτύου. Το 57,6% του πληθυσμού της χώρας αναφέρει ότι έχει κάνει χρήση του Διαδικτύου τούς τελευταίους τρεις μήνες του 2013, ενώ το 36,3% δηλώνει ότι δεν έχει πλοηγηθεί στο Ιντερνετ ποτέ στη ζωή του.


Πάντως οι Έλληνες χρήστες, όπως δείχνουν τα στοιχεία, κάνουν «βαριά» χρήση του Διαδικτύου. Περίπου οκτώ στους 10 χρήστες βρίσκονται στον κυβερνοχώρο σε καθημερινή βάση. Και σύμφωνα με το Παρατηρητήριο, κατά κανόνα οι χρήστες ενημερώνονται για προϊόντα και υπηρεσίες (76,7%), διαβάζουν εφημερίδες ή/και περιοδικά (70,5%), αποστέλλουν και λαμβάνουν ηλεκτρονική αλληλογραφία (74,6%), πραγματοποιούν βιντεοκλήσεις (48,5%), ενώ πάνω από τους μισούς (51,4%) ανεβάζουν περιεχόμενο στα κοινωνικά δίκτυα. Ακόμη, τρεις στους 10 χρήστες αξιοποιούν το Διαδίκτυο για την εκπαίδευση και κατάρτισή του (29,4%), αλλά και για την αναζήτηση εργασίας (30,0%), και περίπου δύο στους 10 λαμβάνουν υπηρεσίες ηλεκτρονικής τραπεζικής (21,7%).

Ένα σημαντικό μέρος των χρηστών Διαδικτύου αξιοποιεί τον κυβερνοχώρο και για υπηρεσίες αγορών από απόσταση. Συγκεκριμένα, περισσότεροι από ένας στους δύο Έλληνες χρήστες του Διαδικτύου (52,3%) αγόρασαν ηλεκτρονικά υπηρεσίες ή/και προϊόντα τους τελευταίους 12 μήνες. Οι περισσότεροι από αυτούς (76,1%) εμφανίζουν ως ισχυρότερο κίνητρο των online αγορών τους τις χαμηλότερες τιμές αγαθών που συναντούν στο Ιντερνετ. Ακολουθεί η «ευκολία αγορών» (48,9%), η «μεγαλύτερη γκάμα προϊόντων» (48%) και, τέλος, ο «λιγότερος χρόνος» (40%). Πάνω από εννέα στους 10 χρήστες που αγοράζουν ηλεκτρονικά (93%) αναφέρουν ότι στο τελευταίο τρίμηνο του 2013 έχουν ξοδέψει σε online αγορές λιγότερο από 500 ευρώ, ενώ το 7% περισσότερα από 500 ευρώ.

Σε αντίθεση με τις αγορές, οι online συναλλαγές με το Δημόσιο είναι μάλλον περιορισμένες. Σχεδόν ένας στους τέσσερις πολίτες (16-74 ετών) ενημερώνεται για θέματα Δημοσίου από το Ιντερνετ και μόλις το 15% διεκπεραιώνει ηλεκτρονικά συναλλαγές με κάποια δημόσια υπηρεσία. Πάντως όλοι συμφωνούν, σε ποσοστό 88% και άνω, ότι το Διαδίκτυο μπορεί να βοηθήσει στο ξεπέρασμα της γραφειοκρατίας.

Τέλος, σύμφωνα με το Παρατηρητήριο για την Κοινωνία της Πληροφορίας, οι προαναφερόμενοι δείκτες εμφανίζουν υστέρηση σε σχέση με τους μέσους όρους στην Ε.Ε. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε στο 4ο τρίμηνο του 2013 και διεξήχθη με τη μεθοδολογία της Eurostat σε δείγμα 6.500 πολιτών ηλικίας 16-74 ετών.

Η Καθημερινή - Διαδίκτυο
Έντυπη έκδοση

Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017

Έφτασε η εποχή των κβαντικών υπολογιστών;



Η πρόοδος τα τελευταία χρόνια στον τομέα της πληροφορικής έχει υπάρξει αλματώδης.
Παρ'όλα αυτά και παρ'όλα τα τεράστια ποσά επεξεργαστικής ισχύος που παράγονται από τους κατασκευαστές ηλεκτρονικών υπολογιστών, δεν δείχνουμε να σταματάμε να απαιτούμε μεγαλύτερες αποδόσεις στην ταχύτητα και τις ικανότητες των υπολογιστών. Φανταστείτε ότι το 1947 η κατάσταση ήταν τέτοια ώστε, o διάσημος Αμερικανός μηχανικός ηλεκτρονικών υπολογιστών Howard Aiken δήλωσε ότι μόλις έξι ηλεκτρονικoί υπολογιστές αρκούν για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες πληροφορικής ολόκληρων των Ηνωμένων Πολιτειών! Φυσικά πάρα πολλοί άλλοι έχουν κάνει κατα καιρούς παρόμοιες προβλέψεις, αλλά όπως και ο Aiken έπεσαν έξω, διότι δεν έλαβαν υπόψιν τα τεράστια ποσά των δεδομένων που προκύπτουν από την επιστημονική έρευνα, τη διάδοση των προσωπικών υπολογιστών ( και τα τελευταία χρόνια των smartphones ) ή την εμφάνιση του Διαδικτύου, τα οποία έχουν προκαλέσει την ανάγκη μας, για ολοένα περισσότερη υπολογιστική ισχύ. 
 


Θα έχουμε άραγε ποτέ το ποσό της υπολογιστικής δύναμης που χρειαζόμαστε ή που στο κάτω-κάτω θέλουμε; Αν λάβουμε υπόψιν μας τον νόμο του Moore, ο οποίος έχει επαληθευτεί πρακτικά και ορίζει ότι ο αριθμός των τρανζίστορ σε έναν μικροεπεξεργαστή θα διπλασιάζεται κάθε 18 μήνες, τότε το έτος 2020 ή το 2030, τα κυκλώματα σε ένα μικροεπεξεργαστή, θα μετριούνται σε ατομική κλίμακα και το επόμενο λογικό βήμα θα είναι να δημιουργήσουμε κβαντικούς υπολογιστές, οι οποίοι θα αξιοποιήσουν τη δύναμη των ατόμων και των μορίων για να εκτελούν καθήκοντα μνήμης και επεξεργασίας δεδομένων.
Οι κβαντικοί υπολογιστές έχουν τη δυνατότητα να εκτελούν υπολογισμούς εξαιρετικά ταχύτερα από οποιονδήποτε υπολογιστή της σημερινής τεχνολογίας, οι οποίοι έχουν βάση το πυρίτιο. Σήμερα έχουν ήδη κατασκευαστεί αρχικές εκδόσεις κβαντικών υπολογιστών, οι οποίοι μπορούν να εκτελούν κάποιους στοιχειώδεις υπολογισμούς, αλλά ένας πρακτικά χρήσιμος κβαντικός υπολογιστής εξακολουθεί να είναι χρόνια μακριά.


ΟΜΩΣ, ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΚΒΑΝΤΙΚΟΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗΣ;

Δεν χρειάζεται να πάμε πολύ πίσω για να βρούμε τις ρίζες των κβαντικών υπολογιστών. Ενώ οι υπολογιστές είναι στις υπηρεσίες μας σχεδόν ολόκληρο τον 20ο αιώνα, η ιδέα για μια θεωρία κβαντικών υπολογιστών εμφανίστηκε για πρώτη φορά λιγότερο από 30 χρόνια πριν, από έναν φυσικό στο Argonne National Laboratory. Συγκεκριμένα ο άνθρωπος ο οποίος πιστώνεται με την πρώτη εφαρμογή της κβαντικής θεωρίας σε υπολογιστές ήταν ο Paul Benioff το 1981.
Ο Benioff συννέλαβε τη θεωρία για τη δημιουργία μιας κβαντικής μηχανής Turing. Οι περισσότερες ψηφιακές μηχανές υπολογισμού, όπως για παράδειγμα αυτή που χρησιμοποιείτε για να διαβάσετε αυτό το άρθρο, βασίζονται στη θεωρία του Turing .

Μια μηχανή Turing, είναι μια θεωρητική συσκευή που αναπτύχθηκε από τον Alan Turing το 1930 και η οποία αποτελείται από μια ταινία απεριόριστου μήκους που είναι διαιρεμένη σε μικρά τετραγωνα κομματάκια. Κάθε τετράγωνο μπορεί είτε να περιέχει ένα σύμβολο (1 ή 0) ή να είναι άδειο. Υπάρχει ακόμα μια συσκευή ανάγνωσης-εγγραφής η οποία διαβάζει αυτά τα σύμβολα και τα κενά και δίνει στο μηχάνημα τις οδηγίες για να εκτελέσει ένα συγκεκριμένο κώδικα.
Ακούγεται γνωστό έτσι; Τώρα σε μια κβαντική μηχανή Turing, η διαφορά είναι ότι η ταινία βρίσκεται σε μια κβαντική κατάσταση, όπως επίσης σε κβαντική κατάσταση βρίσκεται και η μηχανή ανάγνωσης-εγγραφής. Αυτό σημαίνει ότι τα σύμβολα στην ταινία μπορεί να είναι είτε 0 είτε 1 ή μια υπέρθεση των 0 και 1. Με άλλα λόγια τα σύμβολα μπορούν να είναι και 0 και 1 ( και όλα τα σημεία στο μεταξύ) ταυτόχρονα! Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι, ενώ μια κλασσική μηχανή Turing μπορεί να εκτελέσει μόνο έναν υπολογισμό τη φορά, μια κβαντική μηχανή Turing μπορεί να εκτελέσει πολλούς υπολογισμούς ταυτόχρονα. Οι σημερινοί υπολογιστές, όπως και η μηχανή Turing, λειτουργούν χειριζόμενοι bits που υπάρχουν σε μία από τις δύο καταστάσεις: 0 ή 1. Αντίθετα οι κβαντικοί υπολογιστές δεν έχουν αυτόν τον περιορισμό καθώς κωδικοποιούν τις πληροφορίες ως κβαντικά bits, ή αλλιώς qubits, τα οποία μπορεί να υπάρχουν σε υπέρθεση. Όπως προείπαμε ένα qubit μπορεί να αναπαραστήσει την τιμή 1, 0 ή οποιαδήποτε υπέρθεση αυτών των 2, άρα δύο qubits μπορούν να αναπαραστήσουν οποιαδήποτε υπέρθεση τεσσάρων δυνατών καταστάσεων, 3 qubits οποιαδήποτε υπέρθεση 8 καταστάσεων. Γενικά ένας κβαντικός υπολογιστής με n qubits μπορεί να βρίσκεται σε αυθαίρετη υπέρθεση των εως 2n δυνατών καταστάσεων ταυτόχρονα, ενώ ένας κλασικός υπολογιστής μπορεί να βρίσκεται μόνο σε μια από αυτές τις καταστάσεις κάθε στιγμή. Ο κβαντικός υπολογιστής λειτουργεί θέτοντας τα qubits σε μια ελεγχόμενη αρχική κατάσταση που αναπαριστά το αρχικό πρόβλημα και χειρίζεται τα qubits χρησιμοποιώντας λογικές κβαντικές πύλες.Η αλληλουχία των πυλών που χρησιμοποιούνται ονομάζεται κβαντικός αλγόριθμος. Αυτή λοιπόν η υπέρθεση των qubits είναι αυτό που δίνει στους κβαντικούς υπολογιστές την ικανότητα του παραλληλισμού. Σύμφωνα με τον φυσικό David Deutsch, αυτός ο παραλληλισμός επιτρέπει σε ένα κβαντικό υπολογιστή να κάνει ένα εκατομμύριο υπολογισμούς ταυτόχρονα, ενώ το κλασσικό pc μας κάνει μόνο έναν (!)

Οι κβαντικοί υπολογιστές χρησιμοποιούν επίσης μια άλλη πτυχή της κβαντικής μηχανικής γνωστή ως κβαντική περιπλοκή. Ένα πρόβλημα στην ιδέα των κβαντικών υπολογιστών είναι ότι αν προσπαθήσουμε να παρατηρήσουμε τα υποατομικά σωματίδια, τα ίδια τα μέσα το οποία θα χρησιμοποιήσουμε για την παρατήρηση, μπορεί να επηρεάσουν τα σωματίδια αλλάζοντας τις τιμές τους. Αν παρατηρήσουμε ένα qubit σε υπέρθεση για να προσδιορίσουμε την τιμή του, το qubit θα πάρει την τιμή 0 ή 1 , αλλά όχι και τα δύο ( μετατρέποντας ουσιαστικά τον κβαντικό υπολογιστή μας σε ένα κλασσικό ψηφιακό υπολογιστή). Για να έχει λοιπόν πρακτική αξία ένας κβαντικός υπολογιστής, οι επιστήμονες πρέπει να επινοήσουν τρόπους έμμεσων μετρήσεων ώστε να διατηρείται η ακεραιότητα του συστήματος. Η κβαντική περιπλοκή μας παρέχει μια πιθανή λύση στο πρόβλημα. Στην κβαντική φυσική, αν εφαρμόσουμε μια εξωτερική δύναμη σε δύο άτομα, μπορεί να εξαναγκαστούν σε περιπλοκή και το δεύτερο άτομο μπορεί να πάρει τις ιδιότητες του πρώτου. Έτσι, αν αφεθεί μόνο του, ένα άτομο θα γυρνάει προς όλες τις κατευθύνσεις. Τη στιγμή που διαταράσσεται θα επιλέξει ένα spin ή μια τιμή και την ίδια στιγμή, το δεύτερο περιπλεγμένο άτομο θα επιλέξει το αντίθετο spin ( ή την αντίθετη τιμή). Αυτό μας επιτρέπει να γνωρίζουμε την τιμή των qubits χωρίς να τα παρατηρούμε άμεσα.

Οι κβαντικοί υπολογιστές είναι σίγουρο πως μια μέρα θα αντικαταστήσουν τα τσιπ πυριτίου, προς το παρόν όμως η τεχνολογία που απαιτείται για την ανάπτυξη μια τέτοιας υπολογιστικής μηχανής είναι δυστυχώς πολύ μακριά. Και η αλήθεια είναι πως στην πλειοψηφία τους, οι έρευνες για τους κβαντικούς υπολογιστές βρίσκονται ακόμα στο στάδιο της θεωρίας. Ωστόσο, η ελπίδα παραμένει ότι κάποια μέρα οι κβαντικοί υπολογιστές θα μπορούν να εκτελούν, εύκολα και γρήγορα υπολογισμούς που είναι απίστευτα χρονοβόροι για τους συμβατικούς υπολογιστές. Για να πάρουμε λίγο θάρρος...ας δούμε κάποια σημαντικά σημεία στην πρόοδο των κβαντικών υπολογιστών τα τελευταία χρόνια.

1998 : Οι ερευνητές στο Los Alamos και το ΜΙΤ κατόρθωσαν να "απλώσουν" ένα qubit σε κάθε μόριο ενός υγρού διαλύματος αλανίνης ( ένα αμινοξύ που χρησιμοποιείται για να αναλύει την κατάσταση της κβαντική αποσύνθεσης). Το άπλωμα του qubit επέτρεψε στους ερευνητές να χρησιμοποιήσουν την κβαντική περιπλοκή για την μελέτη των αλληλεπιδράσεων μεταξύ των φάσεων ως μια έμμεση μέθοδο για την ανάλυση της κβαντικής πληροφορίας.

2000 : Τον Μάρτιο, οι επιστήμονες στο Los Alamos National Laboratory ανακοίνωσαν την ανάπτυξη ενός κβαντικού υπολογιστή 7 - qubit. Ο υπολογιστής χρησιμοποιούσε μαγνητικό πυρηνικό συντονισμό (NMR ) για να χειριστεί τα στοιχειώδη σωματίδια στους ατομικούς πυρήνες των μορίων του τρανσκροτονικού οξέος, ένα απλό υγρό που αποτελείται από μόρια που αποτελούνται από έξι υδρογόνα και τέσσερα άτομα άνθρακα. Ο NMR χρησιμοποιείται για την εφαρμογή ηλεκτρομαγνητικών παλμών, που αναγκάζουν τα σωματίδια να παραταχθούν σε σειρά. Αυτά τα σωματίδια σε κατάλληλες θέσεις μέσα στο μαγνητικό πεδίο επιτρέπουν στον κβαντικό υπολογιστή να μιμείται τις πληροφορίες κωδικοποίησης των bits σε ψηφιακούς υπολογιστές . Τον Αύγουστο οι ερευνητές της IBM, με επικεφαλής τον Δρ Isaac Chuang, στο Ερευνητικό Κέντρο Almaden ανέπτυξαν αυτό που υποστήριξαν οτι ήταν ο πιο προηγμένος κβαντικός υπολογιστής μέχρι σήμερα.

2001 : Επιστήμονες από την IBM και το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ έτρεξαν με επιτυχία τον αλγόριθμο του Shor σε ένα κβαντικό υπολογιστή. Ο αλγόριθμος του Shor είναι μια μέθοδος για την εύρεση των πρώτων παραγόντων ενός αριθμού ( η οποία διαδραματίζει ουσιαστικό ρόλο στην κρυπτογραφία ). Χρησιμοποίησαν έναν υπολογιστή 7 - qubit ωστε να βρούν τους παράγοντες του 15. Ο υπολογιστής ορθώς συνήγαγε ότι οι πρώτοι παράγοντες ήταν το 3 και το 5.

2005 : Το Ινστιτούτο Κβαντικής Οπτικής και Κβαντικής Πληροφορίας στο Πανεπιστήμιο του Innsbruck ανακοίνωσε ότι οι επιστήμονές του δημιούργησαν το πρώτο qubyte, δηλαδή μια σειρά από 8 qubits, χρησιμοποιώντας παγίδες ιόντων.

2006 : Οι επιστήμονες στο Waterloo και τη Μασαχουσέτη επινόησαν μεθόδους για τον κβαντικό έλεγχο σε ένα σύστημα 12 - qubit. Ο κβαντικός έλεγχος γίνεται όλο και πιο περίπλοκος, όσο τα συστήματα απασχολούν περισσότερα qubits.

2007 : H Καναδική εταιρεία D-Wave παρουσίασε έναν κβαντικό υπολογιστή 16-qubit. Ο υπολογιστής έλυσε ένα παζλ Sudoku καθώς και μερικά άλλα προβλήματα συσχέτισης μοτίβων. Η εταιρεία ισχυρίστηκε οτι θα παράγει συστήματα τα οποία θα έχουν πρακτικές εφαρμογές από το 2008 και μετά. Απο την άλλη μεριά κάποιοι περισσότερο σκεπτικιστές εξέφρασαν την άποψη ότι οι κβαντικοί υπολογιστές εξακολουθούσαν να είναι δεκαετίες μακριά, και ότι το σύστημα D - Wave, δεν είναι επεκτάσιμο.

2008 : Η D-Wave ισχυρίζεται ότι έχει παράγει έναν υπολογιστή 128-qubit, αν και ο ισχυρισμός αυτός δεν επαληθεύτηκε.

2009 : Η Google συνεργάζεται με τα συστήματα D-Wave στην τεχνολογία αναζήτησης εικόνας με χρήση κβαντικών υπολογιστών. Αναπτύσεται επίσης κβαντικός αλγόριθμος για την επίλυση συστημάτων διαφορικών εξισώσεων.Ανακαλύπτεται μέθοδος για τον ηλεκτρικό χειρισμό των qubits. Ως τότε τα qubits χειριζόταν μαγνητικά.

2011 : Η D-Wave εισάγει το προϊόν της που ονομάζεται D-Wave One. Η εταιρεία ισχυρίζεται ότι αυτός είναι ο πρώτος εμπορικά διαθέσιμος κβαντικός υπολογιστής.

2014 : Έγγραφα που διέρρευσαν από τον Edward Snowden επιβεβαιώνουν το πρότζεκτ "Penetrating Hard Targets", με το οποίο η NSA προσπαθεί να αναπτύξει την ικανότητα για κβαντικούς υπολογισμούς για σκοπούς κρυπτογραφίας.

Εάν κάποτε κατασκευαστούν πραγματικά λειτουργικοί κβαντικοί υπολογιστές, θα είναι πολύτιμοι στη διαχείριση μεγάλων αριθμών και ως εκ τούτου εξαιρετικά χρήσιμοι για την αποκωδικοποίηση και κωδικοποίηση μυστικών πληροφοριών. Εάν κάποιος κατασκεύαζε έναν τέτοιο σήμερα,καμιά πληροφορία στο Internet δε θα ήταν ασφαλής. Αυτό συμβαίνει διότι οι τρέχουσες μέθοδοι κρυπτογράφησης είναι υπερβολικά απλές σε σύγκριση με τις περίπλοκες μεθόδους που είναι δυνατόν να αναπτυχθούν με κβαντικούς υπολογιστές. Οι κβαντικοί υπολογιστές θα μπορούσαν επίσης να χρησιμοποιηθούν για την αναζήτηση μεσα σε μεγάλες βάσεις δεδομένων σε ένα κλάσμα του χρόνου που θα χρειαζόταν ένας συμβατικός υπολογιστής. 





Ηλίας Σεκέρης
http://en.wikipedia.org/wiki/Timeline_of_quantum_computing

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2017

Η Samsung αποκαλύπτει τους λόγους των εκρήξεων των Galaxy Note 7

Τις μπαταρίες “δείχνει” ξανά η Samsung ως αιτία ανάφλεξης των Note 7

Σύμφωνα με το Reuters, η αιτία ανάφλεξης των Samsung Galaxy Note 7 φαίνεται ότι είναι πράγματι η μπαταρία τους, η οποία πράγματι μπορεί να βραχυκυκλώσει λόγω κατασκευαστικού προβλήματος.

Η εταιρεία προσπαθεί να αποκαταστήσει τις σχέσεις της με την τεχνολογική κοινότητα λίγο πριν βγάλει στην αγορά τον νέο Galaxy S8.

Η Samsung είναι έτοιμη να αποκαλύψει τα αποτελέσματα των ερευνών για το φιάσκο με το Samsung Galaxy Note 7 σε μια συνέντευξη τύπου που θα λάβει χώρα στις 23 Ιανουαρίου.
Ο Koh Dong-jin,επικεφαλής του τμήματος κινητής τηλεφωνίας της εταιρείας, θα εξηγήσει γιατί μεγάλος αριθμός τηλεφώνων έπιασε φωτιά ακολουθώντας την κυκλοφορία της συσκευής τον περασμένο χρόνο και θα αποκαλύψει τα προληπτικά μέτρα που πήρε η εταιρεία προκειμένουν να εξασφαλήσει ότι κανένα αντίστοιχο πρόβλημα δε θα επανεμφανιστεί στο μέλλον. 

Η Samsung είχε και στο πρόσφατο παρελθόν καταλήξει σε αντίστοιχο πόρισμα, αποφασίζοντας τότε να ανακαλέσει όσες συσκευές διέθεταν μπαταρία που κατασκεύασε η SDI, διακόπτοντας μάλιστα τη συνεργασία της με τη συγκεκριμένη εταιρεία. Ωστόσο, τα περιστατικά εκρήξεων δεν σταμάτησαν, γεγονός που επέφερε τελικά την οριστική απόσυρση της συσκευής από την αγορά.
Φαίνεται όμως τελικά ότι οι μηχανικοί της Samsung κατάφεραν να βρουν την ακριβή αιτία του προβλήματος, αναπαράγοντας την έκρηξη. Αξίζει να σημειωθεί ότι επί αρκετούς μήνες, δεν είχαν καταφέρει να κάνουν κάτι τέτοιο.

Οι πρώτες εικασίες έκαναν λόγο πως ο υπερβολικά λεπτός σχεδιασμός ή ένα πρόβλημα στις μπαταρίες του Note 7 ηταν υπεύθυνα για το πρόβλημα. Το Reuters υποστηρίζει επίσης ότι δεν διαπιστώθηκε κάποιο σχεδιαστικό ή κατασκευαστικό σφάλμα στα υπόλοιπα μέρη της συσκευής ή στο λογισμικό της

Σε κάθε περίπτωση, αναμένεται να υπάρξει κάποια επίσημη ανακοίνωση της εταιρείας πολύ σύντομα.




Πηγή: PC Magazine, KoolNews.gr

Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2016

Πόσος χρόνος χρειάζεται για να παρακαμφθεί η ασφάλεια της πιστωτικής σας κάρτας;


Οι διαδικτυακές συναλλαγές αποτελούν πλέον κομμάτι της καθημερινότητάς μας, ενώ έχουν χωρίς αμφιβολία διευκολύνει σημαντικά τη ζωή μας, αφού μας επιτρέπουν να αγοράσουμε αγαθά και υπηρεσίες με μόλις λίγα κλικ του ποντικιού και σε ελάχιστο χρόνο. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν έχουν και ορισμένα μειονεκτήματα. Το σημαντικότερο είναι ο κίνδυνος υποκλοπής των στοιχείων της πιστωτικής ή της χρεωστικής μας κάρτας από επιτήδειους, που με αυτό τον τρόπο μπορούν να μας αποσπάσουν χρήματα – με άμεσο ή έμμεσο τρόπο.

Φυσικά, για να αποφευχθεί η οποιαδήποτε κακόβουλη ενέργεια, υπάρχουν αρκετοί μηχανισμοί ασφαλείας, που θεωρητικά προστατεύουν τις ηλεκτρονικές συναλλαγές. Όμως φαίνεται ότι στην περίπτωση των καρτών Visa, αυτοί δεν επαρκούν για να προστατέψουν τους χρήστες.

Αναρίθμητες προσπάθειες
Συγκεκριμένα, ερευνητές του Πανεπιστημίου του Νιουκάστλ ανακάλυψαν δύο νέες ευπάθειες του συστήματος της εταιρείας, που μπορούν να επιτρέψουν την έκθεση των στοιχείων μιας κάρτας μέσα σε μόλις 6 δευτερόλεπτα.
Τα συγκεκριμένα κενά ασφαλείας συνοψίζονται στα παρακάτω σημεία:
  1. Ο μηχανισμός ασφαλείας του συστήματος Visa δεν μπορεί να διακόψει ύποπτα αιτήματα πληρωμών, εάν αυτά πραγματοποιηθούν διαδοχικά σε διαφορετικές ιστοσελίδες.
  2. Οι ρουτίνες ελέγχου πολλών websites δεν είναι σταθερές, με αποτέλεσμα να ζητούνται διαφορετικά στοιχεία μιας κάρτας, κάθε φορά που αυτή χρησιμοποιείται.
Έτσι, είναι εύκολο κάποιος με την κατάλληλη τεχνογνωσία και ειδικά σχεδιασμένο λογισμικό, να αποκτήσει πρόσβαση σε πληροφορίες, όπως η ημερομηνία λήξης μιας πιστωτικής κάρτας, ο κωδικός επαλήθευσης CVV [Card Verification Code] και ο ταχυδρομικός κώδικας που σχετίζεται με αυτή. Το CCS2015 είναι ένα software εργαλείο που μπορεί να συλλέξει όλα αυτά τα δεδομένα αυτόματα, καλώντας διαδοχικά τα συστήματα online πληρωμών πολλών ιστοσελίδων. Στην πράξη δηλαδή αξιοποιεί μια μέθοδο Brute Force, που επιχειρεί να μαντέψει τα σωστά στοιχεία μέσω συνεχών δοκιμών.

Ευάλωτος μηχανισμός ασφαλείας
Για να εξαχθεί η ημερομηνία λήξης μιας κάρτας Visa δεν χρειάζονται περισσότερες από 60 προσπάθειες, ενώ για την εύρεση του κωδικού CVV απαιτούνται λιγότερες από 1.000 απόπειρες. Λαμβάνοντας υπόψιν ότι υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες εμπορικές ιστοσελίδες στο Διαδίκτυο, καταλαβαίνετε ότι μέσω της συγκεκριμένης προσέγγισης, ο επιτιθέμενος δεν θα δυσκολευτεί ιδιαίτερα να αποσπάσει, σε σύντομο χρονικό διάστημα, όλα τα δεδομένα που χρειάζεται.
Αυτό πάντως που καθιστά την εν λόγω τεχνική ακόμα πιο επικίνδυνη, είναι ότι ο μηχανισμός ασφαλείας του συστήματος Visa – και συνεπώς οι τράπεζες με τις οποίες αυτό συνδέεται, δεν μπορούν να ανιχνεύσουν μια τέτοια κακόβουλη ενέργεια. Με λίγα λόγια, ο hacker μπορεί να αποκτήσει τον πλήρη έλεγχο μιας πιστωτικής κάρτας και να προλάβει να την χρησιμοποιήσει, πολύ πριν ο κάτοχός της αντιληφθεί ότι κάτι δεν πάει καλά.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η Mastercard μπλοκάρει τη χρήση μιας κάρτας μετά από 10 αποτυχημένες απόπειρες υποκλοπής στοιχείων, περιορίζοντας έτσι σημαντικά τον κίνδυνο απώλειας χρημάτων.
Ο Δρ. Martin Emms, ένας από τους ερευνητές που αποκάλυψαν το συγκεκριμένο πρόβλημα, εξήγησε ότι μέχρι η Visa και τα διάφορα εμπορικά websites να δημιουργήσουν ένα ικανό αντίμετρο στις επιθέσεις αυτού του τύπου, οι χρήστες θα πρέπει μόνοι τους να φροντίζουν για την ασφάλεια της πιστωτικής τους κάρτας, αλλά και να είναι προετοιμασμένοι να αντιδράσουν άμεσα, εάν υποψιαστούν ότι τα στοιχεία της έχουν εκτεθεί.


 Πηγή PC Magazine